صدای پای باران

امروز خوشحالم برای داشتن وبلاگم بعد مدتها که هوس داشتن وبلاگ قدیمیم به سرم زد اولش گمان کردن حذفش کردم ولی وقتی سرچ زدم با ناباوری فهمیدم که هنوز دارمش خیلی خوشحالم خدایا شکرت که فرصت دوباره ی مرور خاطرات رو بهم دادی می خوام اساسی وبلاگم رو زیبا کنم حالا که دارمش هیچ وقت یادم نمیره من استارت وبلاگ نویسی رو با این وبلاگ زدم ...

وقتی نگاهشان رو به توست تو لبخندشان را میبینی من تیزیِ دندانشان را … پس ؛ نپرس چرا مضطربم؟!...

...

زخمام که خوب شه خیلی ها رو زخمی می کنم...

این روزها حالم خوبه به آینده خوشبینم به خودم خوشبینم به این که می تونم فردای بهتری برای خودم و خانواده ام رقم بزنم خوشبینم روزهای سخت رفتند و ازشون به جز خاطراتی نمونده ولی این روزهای سخت عزیزمو ازم گرفتن پدر عزیزم تو نیستی و این نبودن تو برایم درد بزرگیست این درد منو قوی کرده اونقدر قوی که دیگه هیچ مشکلی نمیتونه منو از پای دربیاره جایت خالیست پدر......